نجوای فلک....دلنوشته های علی حاجی.

رخت عزا یار جِنازه پِشت دِنبالِ یار گِردِنهعاشِقِ که گمون،روزی این زار گِردِنهدَستِ تَقدیر فلک پیرو جوون نِشِنهرَختِ عزا به تَن قول و وفا گِردِنه*****************عاشق جنازه پِشت دِل دارنه پارهروزِ رووشن وِنسهِ شووم تارِهبَسوزِه سَرهاکِنه سال و ماه رِهخِدا دَردِ فَلک نِدارنه چاره****************بَسووته دِل ،سی یو جِمه دَکردهدردِ جِدایی ره خَوِر هاکردهچِتی کِله تَش، کِل هِن هاکردهسی یو شونگ بَزه سر مِنزِل هاکِرده*****************های بِرو های نَشو تاریکِ خِنهچه خوب بَهیتی تِه سر بِچا بِنهتِه اِسبه لِباسا سی یو نَبونهنا دوندی سال کِها ،روز کِه شوو بونه نجوای فلک....دلنوشته های علی حاجی....

پنجیاین سی اون سی رِه کِمبه وَررَمه پیشا مِن پِشتِ سَرتا که بَرِسِم کوکی ورشوو بِموهه قرداغه سَرروزو شوو رِه هاکنم توم چِش شِه خوو رهِ هاکرده گومسبزه صحرا ره بَهیتهدَردِ دل هاکنم توومگِر تَپه سر مِه وَنگِ واتنگه دِله اوی صداسَگِ لوحه ،هِوا مِهاکوهنه قِوا،بی لَم چوقاسَحر گِزل بَیه دی یاررَمه بَخِت،مِه چِش بیدارتا صبح کَشمبه انتظار فِردا تمووم مِه قِرار نجوای فلک....دلنوشته های علی حاجی....